یادداشت های یک ستاره

تا بهتر هست خوب کافی نیست
 
104
ساعت ۱:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/٢۱ : توسط : ستاره

نمیدونم این ادمینای فیصبوق عقده لایک دارن یا واقعا یه سری حرفا رو از ته دل و البته از سر بیشعوری محض میزنن!اینکه عکس یه بچه سرطانی میزارن و بعد با این حرفا تحریکت میکنن که اگه یه دختر خوشگل بود لایک میکردی و اینو لایک نمیکنی یا واسه همین بچه هر لایک یه دعا!چرت و پرتای دیگه از این قبیل که :الهی همه مریضا رو شفا بده،همه جوونا رو عاقبت بخیر کن هیچ بچه ای رو بی پدر مادر بزرگ نکن وضع همه فقرا رو روبراه کن!بعد لایک لایک لایک.

فیلم  Bruec Almighty   رو دیدید؟در ایران معمولا با نام (جیم کری خدا میشود میشناسن) خدا برای مدتی تمام قدرتهای خودش رو به بروس میده یه قسمتش دعاهای همه مردمو برآورده میکنه.کلا گند میزنه با این کار چون متوجه میشه آرزوی یکی مثلا کابوس کسه دیگه اس و خلاصه حسابی افتضاح میشه .

این حرفا ظاهرا حرفای قشنگی به نظر میان ولی من به این جور دعاها میگم دعاهای از سر واکنی!یعنی چی همه مریضارو شفا بده؟مگه یه بچه سرطانی با لایک تو فیس شفا میگیره آخه؟اصلا علم پزشکی رو میبرن زیر سوال!حتی اگه بر اساس انرژی مثبت و قانون جذب و این چیزام فکر کنی تاثیر نداره اون بچه کجاس بیبینه و بشنوه؟ خوب شدن وضع فقرا همینطور رو هوا؟!با چی؟با اقتصاد شکوفای مملکت؟با مردمی که هر چی کالاها گرونتر میشه بیشتر حرص میزنن و انبار میکنن؟با ساخت ضریحای طلایی و فرستادن به یه کشور دیگه؟پدر مادر کی تا ابد واسش میمونه؟کی خوشش میاد خونوادش رو از دست بده؟ولی پیش میاد بچه های زیادی بدون پدر مادر بزرگ میشن.به خاطر جاده های نا امن خونه های نا امن و هزار نا امنی دیگه که ممکنه پدر مادر جوون یه بچه رو بفرسته به کام مرگ. وظیفه ما به جای این دعاهای بی سرانجام عمل کردنه.به جای ساخت بتخانه های طلایی و شرک و به سر و صورت مالیدن خاک اون ضریحا واسه بچه های مریض یه کاری میکردیم.بچه هایی که حالا بدون دارو دارن پر پر میشن.به جای پاک کردن صورت مسئله یاد بگیریم و یاد بدیم که زندگی مجموعه ای از به دست آوردن ها و از دست دادن هاست.یاد بگیریم که که وقتی خوشبختیم قدرشو بدونیم و با سختی نابود نشیم.بالا رفتن و زمین خوردن رو یاد بگیریم.خیلی چیزهارو تو مدرسه تو کتابامون تو امتحانامون تو جامعه مون یادمون ندادن.عمدا یاد ندادن. این حرفا اینقدر دور از ذهن هستن که حتی به نظر خودمم شعار میاد ولی میشه بهشون فکر کرد تا آروم آروم جزئی از باورمون بشه.